De eerste officiële paarse vrijdag bij ons op school

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Naast de diverse werkzaamheden die ik uitvoer, ben ik ook verantwoordelijk voor het (mede)beheren van onze social media. Normaal gesproken een taak waar ik probeer regelmatig aandacht aan te geven, iets wat in tijden van Corona toch een stuk lastiger is. Met weinig activiteiten en reuring om over te posten. Naast onze eigen activiteiten proberen we ook in te haken op landelijke initiatieven. Voor eentje ben ik altijd te laat, the one that got away, the uncatchable unicorn.

Bijzonder dat het dit jaar toch ging lukken, juist dit jaar. Dus toen ik een paar weken geleden een paar van mijn tweeps (Twitter connecties) hierover in gesprek zag, wilde ik de kans verzilveren. Toen de social media ster van de locatie waar onze eindexamenleerlingen zitten er ook over begon, wist ik dat het raak was. Ik bestelde een paar mondkapjes bij de betreffende tweep, en docent op een mbo in het noorden van het land, en we waren er klaar voor.

De collega had een flyer in elkaar gedraaid voor haar locatie en wij mochten meeliften. Berichtje naar de collega’s met het verzoek om er waar mogelijk aandacht aan te besteden in de les, post op social media en we waren er klaar voor. Wetende dat wat wij doen een fractie is van wat er vandaag bij andere scholen georganiseerd is, ben ik toch blij. Het is gelukt om een eerste stap te maken.

De eerste officiële paarse vrijdag bij ons op school! Een dag die, zo lijkt het in ieder geval, alleen in onderwijsland naamsbekendheid heeft. Terwijl in heel Nederland men nu een kersttrui draagt ‘op kantoor’, in de Zoom en Teams-vergaderingen, dragen de leerlingen en het personeel van de scholen paarse kleding. Er zijn scholen waar een deur in aula staat om zichtbaar uit de kast te komen, scholen waar het gebouw paars versierd is en waar leerlingen flyers uitdelen om medeleerlingen te informeren over gender- en seksuele diversiteit. Om te laten zien ‘dat je oké bent met alle genders en seksuele oriëntaties’.

Ik was alleen iets vergeten, dus als ’s ochtends mijn wekker al vroeg gaat voor mijn eerste les schrik ik letterlijk wakker. “Wat moet ik aan?!”, is de vraag die mij bezig houdt. “Ik heb helemaal geen paarse kleding!”, behalve mijn nieuwe aanwinst, het paarse mondkapje. Ik plunder de kledingkast van vriendlief en ontvang de hele dag complimentjes voor mijn leuke blouse, overhemd dus eigenlijk. Dat ik nog meer vergeten was, of in ieder geval niet gedaan had, daar werd ik wel op gewezen door de nieuwe collega’s die al veel paarse-vrijdag-ervaring hadden opgedaan bij voorgaande scholen, versieringen, lessen, pakketten die je kan bestellen, activiteiten die je kan organiseren, leerlingen die je kan betrekken, de lijst is bijna oneindig.

“mevrouw, doet u ook al mee aan die paarse shit?”

Leefde het al erg bij leerlingen? Nee, niet echt. Deden mijn collega’s goed mee? Zeker. Kan het volgend jaar uitgebreider en beter? Nou en of! Maar het begin was er, dankzij collega’s dichtbij én veraf. Met deze eerste stapjes hebben wij al een signaal afgegeven aan onze leerlingen, dat is het belangrijkste, “mevrouw, doet u ook al mee aan die paarse shit?”, en hoognodig. Zo leren we onze leerlingen volgend jaar meer over de betekenis van alle letters die bij dit gesprek horen. De kracht van social media.